பராமரிப்புக் கொடுப்பனவு வழக்கில் கைதானவருக்கு மன்னிப்பு – ரணில் விக்கிரமசிங்க அடிப்படை உரிமையை மீறியதாக உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பு
பராமரிப்புக் கொடுப்பனவு நிலுவையாக இருந்த 17 இலட்சத்து 40 ஆயிரம் ரூபாயைச் செலுத்தத் தவறியதால் 29 மாத சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்ட நபருக்கு முன்னாள் ஜனாதிபதி ரணில் விக்கிரமசிங்க வழங்கிய பொது மன்னிப்பு செல்லாது என உச்ச நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது.
குறித்த நபருக்கு வழங்கப்பட்ட தண்டனைக் குறைப்பு, அரசியலமைப்பின் 12(1) உறுப்புரையின் கீழ் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ள சட்டத்தின் முன் சமத்துவம் மற்றும் சட்டத்தின் சமமான பாதுகாப்பைப் பெறுவதற்கான அடிப்படை உரிமையை மீறியுள்ளதாக நீதிமன்றம் அறிவித்துள்ளது.
கடந்த ஒக்டோபர் 23ஆம் திகதி வழங்கப்பட்ட இந்தத் தீர்ப்பில், முகமது அமீன் முகமது நசீம் என்பவருக்கு 2024 செப்டெம்பர் மாதம் வழங்கப்பட்ட பொது மன்னிப்பின் கீழ் தண்டனைக் குறைப்பு வழங்கப்பட்டமை சட்டவிரோதமானது எனத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
நீதியரசர் ஜனக் டி சில்வா தலைமையிலான மூவரடங்கிய உச்ச நீதிமன்ற நீதியரசர்கள் குழாம் இந்தத் தீர்ப்பை வழங்கியது. நீதியரசர்களான வைத்தியர் சோபித ராஜகருணா மற்றும் சம்பத் கே.பி. விஜேரத்ன ஆகியோரும் தீர்ப்புடன் இணங்கினர்.
நசீமின் முன்னாள் மனைவியான அஹமட் ஜலீல் பர்மில்லா பேகம் இந்த வழக்கைத் தாக்கல் செய்திருந்தார். 29 மாத சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டிருந்த தனது முன்னாள் கணவர், இரண்டு மாதங்களுக்கும் குறைவான காலமே சிறையில் இருந்த நிலையில் விடுதலை செய்யப்பட்டதை அவர் நீதிமன்றத்தில் சவாலுக்கு உட்படுத்தியிருந்தார்.
பராமரிப்புக் கொடுப்பனவைச் செலுத்துமாறு குவாசி நீதிமன்றம் பிறப்பித்த உத்தரவை நசீம் பின்பற்றத் தவறியதைத் தொடர்ந்து, 2024 ஜூலை மாதம் அவர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். எனினும், சிறைச்சாலை தினத்தை முன்னிட்டு அப்போதைய ஜனாதிபதி ரணில் விக்கிரமசிங்க வழங்கிய பொதுமன்னிப்பின் கீழ், 2024 செப்டெம்பர் 12ஆம் திகதி அவர் விடுவிக்கப்பட்டார்.
ஒரே வகையான குற்றச்சாட்டில் இருவேறு அணுகுமுறை
இந்த வழக்கை விசாரித்த உச்ச நீதிமன்றம், நசீமுக்கு வழங்கப்பட்ட மன்னிப்பில் பாரபட்சம் காணப்படுவதாகச் சுட்டிக்காட்டியது.
நசீம் சிறையில் அடைக்கப்பட்டமை அபராதத் தொகையைச் செலுத்தத் தவறியதன் காரணமாகப் பதிவுசெய்யப்பட்டிருந்தது. இதன் அடிப்படையில் அவருக்கு தண்டனைக் குறைப்பு வழங்கப்பட்டதாக நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.
எனினும், இதேபோன்ற பராமரிப்புக் கொடுப்பனவு நிலுவை தொடர்பான காரணத்தால் சிறைத்தண்டனை அனுபவித்த மற்றொரு கைதிக்கு ஒரு வாரம் மட்டுமே தண்டனைக் குறைப்பு வழங்கப்பட்டிருந்தது.
இரு கைதிகளுக்கும் எதிராகப் பிறப்பிக்கப்பட்ட சிறைத்தண்டனை உத்தரவுகளில் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்த சொற்களில் காணப்பட்ட வேறுபாடு, இவ்வாறான சமமற்ற அணுகுமுறையை நியாயப்படுத்தப் போதுமானதல்ல என உச்ச நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.
இதனடிப்படையில், முன்னாள் ஜனாதிபதி ரணில் விக்கிரமசிங்க, நீதி அமைச்சின் செயலாளர் மற்றும் சிறைச்சாலைகள் ஆணையாளர் நாயகம் ஆகியோர் மனுதாரரின் அடிப்படை உரிமைகளை மீறியுள்ளதாக நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.
நீதிமன்றத்தில் சரணடைய வேண்டும் – உச்ச நீதிமன்றம்
நசீமுக்கு வழங்கப்பட்ட தண்டனைக் குறைப்பைச் செல்லாது என அறிவித்த உச்ச நீதிமன்றம், அவருக்கு விதிக்கப்பட்டிருந்த அசல் சிறைத்தண்டனை மீண்டும் சட்டரீதியாக நடைமுறைக்கு வருவதாகத் தெரிவித்தது.
தண்டனைச் சட்டரீதியாகத் தொடர்ந்து அமுலில் இருந்தபோதிலும் அவர் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளதால், தற்போது அவர் **சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து தப்பியோடியவராக** கருதப்படுவதாக நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டது.
எனவே, அவர் உடனடியாகச் சட்ட அமுலாக்க அதிகாரிகளிடம் சரணடைய வேண்டும் எனவும் நீதிமன்றம் தெரிவித்தது.
அத்துடன், நீர்கொழும்பு நீதவான் நீதிமன்றத்தால் ஏற்கெனவே பிறப்பிக்கப்பட்டிருந்த சிறைத்தண்டனை தொடர்பான பிடியாணை சட்டரீதியாகத் தொடர்ந்து செல்லுபடியாகும் எனவும் உச்ச நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது.
குறித்த பிடியாணையின் அடிப்படையில், சிறைச்சாலை அதிகாரிகள் அவரைக் கைது செய்து மீண்டும் சிறையில் அடைத்து, எஞ்சிய தண்டனையை நடைமுறைப்படுத்துவதற்குப் போதுமான சட்ட அதிகாரம் காணப்படுவதாகவும் நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது.
எனினும், தண்டனையை அமுல்படுத்துவதற்காக உச்ச நீதிமன்றம் தனியாக மேலதிக உத்தரவு பிறப்பிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை எனத் தெரிவிக்கப்பட்டது. தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுப்பதற்கான அதிகாரம் ஏற்கெனவே நீர்கொழும்பு நீதவான் நீதிமன்றத்துக்கு இருப்பதாகவும் தீர்ப்பில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டது.
மீண்டும் மன்னிப்பு வழங்க ஜனாதிபதிக்கு அதிகாரம்
இதற்கிடையில், சட்டத்துக்கு அமைவாகவும் சம்பந்தப்பட்ட அனைத்து சூழ்நிலைகளையும் கருத்திற்கொண்டும் செயற்படும் பட்சத்தில், குறித்த நபருக்கு ஜனாதிபதி மீண்டும் தண்டனைக் குறைப்பு அல்லது மன்னிப்பு வழங்குவதை இந்தத் தீர்ப்பு தடுக்காது எனவும் உச்ச நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது.
அடிப்படை உரிமை மீறல் தொடர்பான 319/2024ஆம் இலக்க வழக்கில் இந்தத் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது.